Adinda als jeugdauteur

Adinda werd geboren in 1982 en ontdekte al op heel jonge leeftijd een liefde voor boeken. Als kind verslond ze de ene jeugdroman na de andere. 

In haar puberteit ontdekte ze ook een grote passie voor het schrijven. Ze deed niets liever dan verhalen schrijven. Op school had ze steeds een notitieboekje bij zich, waar ze stiekem - tijdens saaie lessen-  aan haar verhalen schreef.

Na een carrière van 20 jaar in het onderwijs werd ze grafisch ontwerpster in hoofdberoep, maar tegelijkertijd begon ze ook les te geven aan de Arteveldehogeschool. Tijdens het voorbereiden van een les over jeugdliteratuur kwam haar passie voor schrijven plotsklaps terug naar boven en ze begon uit het niets elk vrij moment te schrijven aan haar debuutroman Brieven voor Pandora.

Het boek is gebaseerd op vele verhalen die ze te horen kreeg tijdens de lessen godsdienst. Haar leerlingen vertelden vaak aangrijpende, hartverwarmende en ontroerende levensgebeurtenissen die Adinda, zelfs na al die jaren, nooit vergeten is. Haar oud-leerlingen waren dan ook een gigantische inspiratiebron.

Maar dé allergrootste inspiratiebron was haar eigen dochter, Lola, op wie dit boek gebaseerd is. 

Ook haar hondje Foxy, Trixie in het boek, kreeg een ererol. Het beestje was dan ook meestal heel dicht in de buurt (liefst zelfs op Adinda's schoot) wanneer ze aan het schrijven was. 

Er zijn veel boeken, maar wat maakt Adinda's debuutroman uniek?

Adinda weet wat er leeft onder jongeren, ze heeft immers twintig jaar ervaring met het lesgeven aan pubers. Bovendien heeft ze zelf twee kinderen die tieners zijn. Ze kan zich perfect inleven in de leefwereld van jongeren, waardoor haar verhalen herkenbaar en authentiek aanvoelen. Haar roman is geschreven in duidelijke taal en zelfs volwassenen die het boek lazen, voelen zich verbonden met de personages.